De verschillen met verslavingszorg

Als er één in het oog springend verschil is met reguliere trajecten, dan is het wel het ontbreken van strijd. Geen strijd tegen alcohol, geen strijd tegen het verlangen, geen gevecht met jezelf omdat je een keertje gezondigd hebt, enzovoort. Onthouding? Daar doen we ook niet aan, kansloos!

Goed beschouwd is drinken een noodsignaal waar je juist aandacht aan mag schenken. Leren omgaan met je kwetsuren neemt de wind uit de zeilen van verdovingsbehoeften.


Alcoholafhankelijkheid is geen ziekte

Binnen de reguliere verslavingszorg spreekt men van alcoholafhankelijkheid of alcoholisme als ziekte. Werkt men vanuit het Minnesota 12-stappenmodel, dan spreekt men zelfs van een ongeneeslijke ziekte waarmee je maar moet leren leven. Men schrijft dit toe aan een genetische bepaaldheid die je niet kunt veranderen. Dat idee houdt je gevangen in de illusie van verslaving.

Genetische factoren spelen zeker een rol, maar die zijn niet doorslaggevend om een verslaving te ontwikkelen en/of in stand te houden. En natuurlijk word je uiteindelijk wel ziek van overmatig drinken, heel erg ziek zelfs! Maar dat is wat anders.

Alcohol is niet alleen maar negatief

Alcohol mag dan giftig zijn, toch sta ik niet alleen maar negatief tegenover alcoholhoudende drank in de samenleving, zoals dat gebruikelijk is binnen de verslavingszorg. Je alleen maar richten op wat strikt gezond is, is ook geen leven en staat genieten vaak in de weg. Dus zo gezond is 'gezond leven’ nu ook weer niet. Ik doe geen pleidooi voor alcohol of andere drugs, maar relativeer. Dat ik zelf niet drink of gebruik, doet niets af aan die gedachte.

Minderen? Ho maar!

Als drank echt verankerd is in je dagelijks leven, zie ik geen heil in minderen, zoals men soms binnen de verslavingszorg propageert. Ik zal dit uitleggen aan de hand van drie factoren die daarbij een rol spelen:

  1. Alcohol heeft lange tijd een verdovende werking gehad op je gesteldheid. Hoezeer je ook los komt van onbewuste drijfveren, het is niet aannemelijk dat wanneer je eenmaal weer drinkt, je dat uitsluitend doet op de momenten dat je je juist prima voelt.
  2. In theorie kun je met mijn aanpak in feite op enig moment weer gaan drinken. Maar wat je dan vergeet, is dat de ontregelende werking van opnieuw drinken op je lichaam onberekenbaar is. Je bent niet ziek, maar je hebt wel degelijk schade opgelopen. Laat dat verschil duidelijk zijn.
  3. Je leert alcohol anders te bekijken. Je leert dat leven zonder alcohol prima gaat, beter zelfs. Maar ook dat alcohol helemaal geen opleukertje is van gezelligheid en feestvreugde. In het begin kun je je uitgesloten voelen als anderen drinken, maar dat gaat snel voorbij. Alcohol is betekenisloos voor je geworden, dus waarom zou je het weer opzoeken?

Verslavingsgevoeligheid verwijst ook naar talent

Inzicht krijgen in je eigen talent maakt een verschil met de gangbare verslavingszorg. Binnen de sociale wetenschappen wordt steeds meer ontdekt hoezeer lichaam en geest een geheel zijn. Dus gevoeligheid is eigenlijk gevoeligheid van jou als geheel. Dat op zichzelf is meestal een kwaliteit van de mensen die ik begeleid. Anders gezegd: een hoge gevoeligheid om waar te nemen, dingen te doorzien of opmerkzaam te zijn, gaan vaak samen met een neiging tot onderdrukking van al die indrukken die binnenkomen. Bij mij ga je aan de slag om je oorspronkelijke talenten weer te laten herleven. Dat is een van de pijlers van mijn benadering.

Geen trukendoos

Ik ga je niet vragen een alcoholagenda bij te houden, of jezelf elke ochtend te complimenteren als je niet hebt gedronken de vorige avond. Ik ga je ook niet vragen je dagelijkse routine te veranderen om zo je drinkimpulsen te onderdrukken. Het zijn trucjes om alcohol te slim af te zijn. Maar alcohol is altijd slimmer dan jij, zolang je met alcohol 'bezig’ bent. In mijn begeleiding zet je alcohol niet buiten spel. Wat wel gebeurt is dat jouw hunkering naar dat wat onder de trek in alcohol ligt, uiteindelijk verdwijnt. Die hunkering (ik heb het niet over de zucht naar drank of een sigaret) in het licht zetten in al zijn facetten, met alles wat daarbij komt, is de kern van het werk.

Geen strijd tegen de fles

Ik geloof niet in onthouding op lange duur. Ik noem dat: droog staan onder druk. Bij onthouding blijft jouw verlangen in alcohol in stand en wordt het juist groter. Het stimuleert strijd. En die verlies je, soms pas na jaren. En het is nog erger, door je op alcohol te richten als 'probleem’ werk je dus niet aan het echte probleem, de oorzaak.

Geen ontwenning

Ontwenningsverschijnselen blijven meestal uit doordat je in begeleiding toewerkt naar een moment dat voor jou het beste moment is. Dat moment wordt zodanig geborgd dat je niet in de problemen komt.

Geen terugval

Als je het hele proces doorloopt is er ook geen sprake van terugval. Je hele innerlijke systeem is er straks klaar voor. Daardoor ben je mentaal en fysiek al een stap verder.

Oorspronkelijkheid

Met mijn aanpak beoog ik mensen te helpen zich uit de beklemming en benauwenis te bevrijden. Deze aanpak kun je het best zien als een stap waarbij je je denken, valkuilen en dwangmatigheden beter leert begrijpen. Je kunt ook zeggen: het je meer gewaar leren zijn als gezonde volwassene.