Selecteer een pagina
De Verslaving Voorbij - Hulp bij alcoholafhankelijkheid

Robert Koops, ervaringsdeskundige

Naast mijn voormalig werk als counselor, trainer en intervisor, ben ik ervaringsdeskundige met alcoholafhankelijkheid en de onderliggende mechanismen die deze afhankelijkheid hebben aangewakkerd en in stand hielden. Ik ken de beklemming, de eindeloze stoppogingen, het falen, de contraproductieve hulpverlening en de hel van terugval. Ik ken het dweilen met de kraan open.

Ik behoorde tot de categorie van goed functionerende drinkers, overdag fris en scherp en sowieso nooit echt dronken. Dat is een ander beeld dan men doorgaans voor ogen heeft van mensen die bovenmatig drinken. Dat betekent niet dat ik geen stevig alcoholprobleem had, in tegendeel.

Bovendien wist ik al twintig jaar eerder dat mijn drinken eigenlijk niet oké was en op termijn moest eindigen. Toch gaf het in die tijd extra kleur aan mijn leven, alcohol was vriend en vijand.

Regelmatig krijg ik de vraag hoe ik er ooit vanaf ben gekomen, zonder ook maar enige hunkering of terugval te hebben gehad. Hunkering die ik wel voelde bij eerdere stoppogingen. Ik kan niet zeggen: doe dat en dat, dan ben je er vanaf. Wat sowieso heeft geholpen is dat ik nooit in de ontkenning van het groeiende alcoholprobleem heb gezeten en met anderen mijn zorg deelde.

Achteraf kan ik het proces het best samenvatten als het een verschuiving in het bewustzijn én het me kwetsbaar durven opstellen naar wat zich aandient. Inmiddels ben ik al weer 12 jaar vrij van het verlangen naar alcohol.

Het belang van ervaringsdeskundigheid

Ik heb ervaren hoe een alcoholafhankelijk brein werkt. Het is een hel. Als ik nou maar kon stoppen, dacht ik steeds. Op goed een moment doorzag ik dat het niet ging om ‘stoppen’ maar om te beginnen met toe te laten wat me gevangen hield in dit gedrag.

Dergelijk inzicht dat zich in al vezels moet vestigen, wil er sprake zijn van duurzame heling, kan onmogelijk door een hulpverlener worden overgedragen die niet die ervaring heeft, simpelweg doordat de verschuiving van het bewustzijn niet cognitief verstaan kan worden.

Vrij van alcohol en dan nu perfect gelukkig?

Geluk is geen permanente staat van zijn, dus daar streef ik ook niet naar. Als er momenten van geluk zijn, is dat mooi. Het nastreven van geluk als continue staat van zijn is niet realistisch. Het brengt hooguit een sluimerend gevoel van gemis doordat het onhaalbaar is.

Waar het om gaat is de vraag of mijn leven betekenisvoller is. Het antwoord op die vraag is volmondig Ja. Ik geniet van de vrijheid die ik ken sinds ik niet meer de onrust heb die ik eerder had. Als ik daaraan denk voel ik dankbaarheid.

Zingevend helpen en helpen met zingeving

Ik vind het zingevend om anderen te ondersteunen, naar een leven, vrij van de behoefte om te verdoven. Het is zo jammer als mensen later op hun leven terugkijken en alleen mist waarnemen. We zijn hier maar even, op deze wereld, hoe eerder je een weg vindt om het een beetje naar je zin te hebben zonder alcohol en andere rotzooi, hoe beter.

Naar anderen die hunkeren naar vrijheid citeer ik Connie Palmen uit De Wetten:

Het zijn bijkans allen vluchtelingen en dankzij hen heb ik vaak het gevoel verbonden te zijn met de geschiedenis, nog iets te kunnen verzachten van het geleden leed.

antwoorden op persoonlijke vragen

zou je wel weer sociaal willen drinken?

Ik heb geen enkel verlangen naar de smaak van alcohol zoals ik dat wel heb naar een lekkere kop koffie of een heerlijk gerecht. Dus ja, waarom zou ik dan drinken.

Hoe lang duurde het hele proces?

Ik denk dat al het denkwerk van jaren eerder me voorbereidde op het moment dat het zover zou zijn. De start van het project was goed beschouwd het begin van de afronding. Dat duurde drie maanden.

Heb je niet het idee dat je nog steeds verslaafd bent?

Nee, ik heb ook nooit hunkering gehad of ontwenningsverschijnselen. Ik ging gewoon met vrienden naar de kroeg en bleef aan het water. Ik vond dat prima, het deed me niets. Dat leek voordien onbestaanbaar.

heb je nog professionele begeleiding gehad?

Nee, ik heb het op eigen kracht gedaan, maar natuurlijk wel met de wijsheid van verschillende bronnen, die ik ook in mijn werk gebruikte.

wat is het meest veranderd sinds je niet meer drinkt?

Niet meer drinken had direct grote impact, ik had meteen meer energie, maar het moeilijkste moest nog komen, de tijd dat ik niet meer kon weglopen voor emotionele pijn. Het kunnen aanvaarden daarvan is de grootste verandering geweest. Dat proces duurt nog voort, want klaar ben ik nooit.

waarom help je andere mensen van de drank af?

Een van de motieven is dat ik een alternatief wil bieden voor mensen, zoals ik zelf, die zich niet herkennen reguliere trajecten, waarbij alcoholafhankelijkheid wordt gezien als een ongeneeslijke ziekte. Ik wil een platform bieden voor mensen die geloven in een toekomst vrij van verlangen naar alcohol en bereid zijn tot zelfonderzoek al dan niet gesteund door een peer-groep.

Aan de slag!

Laat alcohol of je abstinentie niet langer je leven beheersen en kom in actie.