Negatief zelfbeeld en alcohol

Een kind dat regelmatig wordt afgewezen ontwikkelt een negatief zelfbeeld, een negatieve overtuiging over zichzelf. Voorbeelden: ik ben onbelangrijk, ik doe er niet toe, ik hoor er niet bij, ik ben niet goed (genoeg), ik ben schuldig, ik ben de moeite niet waard. Dat soort stille overtuigingen bepalen – onbewust – ons zelfbeeld.

Een kind dat wordt afgewezen voelt zich niet gezien, niet erkend. Dat bepaalt – ook als volwassene – onbewust het gedrag op alle levensgebieden en kan leiden tot neerslachtigheid, depressiviteit en de behoefte te gaan drinken.

Elk kind is in zijn jonge leven wel eens afgewezen, beperken hoort bij de opvoeding – althans in de wereld die wij kennen. 'Wel eens' afgewezen zijn, is wat anders dan structureel te worden afgewezen.

Het hele proces kan zich onbewust voltrekken. Het kan zelfs zo zijn dat mensen op zoek gaan naar zichzelf via spirituele beoefening, terwijl men in wezen noodlijdend is, iets dat geen basis is voor welke spiritueel pad dan ook.